3G Nedir?

2G ve 2.5G hizmetleriyle karşılaştırıldığında, 3G eşzamanlı konuşma ve veri hizmetleriyle daha yüksek veri hızlarını (HSPA+ ile iniş yolunda 14.4 Mbit/s ve çıkış yolunda 5.8 Mbit/s’ye ulaşan hızları) desteklemektedir.

Tahmini Kullanan Sayısı

Kullanım Yılı

// 3G Hakkında

Uluslararası Telekomünikasyon Birliği-2000 (International Mobile Telecommunications-2000) (IMT-2000), ya da daha bilinen adıyla 3G (orijinal açılımı 3rd Generation), 3N ya da 3. Nesil, Uluslararası Telekomünikasyon Birliği tarafından tanımlanan; GSM EDGE, UMTS, CDMA2000, DECT ve WiMAX teknolojilerini kapsayan bir standartlar ailesidir. Daha sonra 3.5G (HSPA), 3.75G (HSPA+), 3.9G/3.95G (LTE) türleri geliştirildi. Verilen hizmetler arasında mobil kullanıcılar için geniş-alanda kablosuz telefon görüşmeleri, görüntülü aramalar ve kablosuz veri aktarımı vardır. 2G ve 2.5G hizmetleriyle karşılaştırıldığında, 3G eşzamanlı konuşma ve veri hizmetleriyle daha yüksek veri hızlarını (HSPA+ ile iniş yolunda 14.4 Mbit/s ve çıkış yolunda 5.8 Mbit/s’ye ulaşan hızları) desteklemektedir. Bu sayede 3G ağları, ağ operatörlerinin daha geniş ve gelişmiş hizmetleri, geliştirilmiş spektral verimlilik sayesinde ulaşılan daha büyük ağ kapasitesiyle sunmalarını sağlar.

Uluslararası Telekomünikasyon Birliği üçüncü nesil (3G) mobil telefon standartlarını gelişimin hızlanması, bant genişliğinin artması ve daha geniş uygulamaların desteklenmesi için tanımladı. Örneğin, GSM (şu anki en yaygın cep telefonu standardı) sadece ses değil, aynı zamanda 14.4 kbps hızlarında devre anahtarlamalı veri aktarımını destekler; ancak çoklu ortam uygulamalarının desteklenmesi için 3G’de paket anahtarlamalı verilerin daha iyi spektral verimlilikte ve daha yüksek hızlarda aktarılması gerekmektedir. Paket anahtarlaması sayesinde 3G sisteminde cihazlar bant genişliğini sadece veri alışverişi sırasında işgal ederler. Özet olarak, 3G’nin 2G’ye göre getirmiş olduğu en büyük yenilik, iletimin ses yerine veri odaklı olmasıdır.

1) Uluslararası Telekomünikasyon Birliği;

Uluslararası Telekomünikasyon Birliği (İngilizce: International Telecommunication Union, ITU; Fransızca: Union internationale des télécommunications, İspanyolca: Unión Internacional de Telecomunicaciones, UIT) merkezi Cenevre’de bulunan ve telekomünikasyon dalında birçok standardı belirleyen bir kurumdur. 17 Mayıs 1865 tarihinde kurulmuştur.

2) DECT;

Türkçe karşılığı dijital geliştirilmiş kablosuz telekomünikasyon olan Dect, İngilizce Digital enhanced cordless telecommunications veya Digital European cordless telecommunications kısaltmasıdır. Kablosuz telefon iletişimi için geliştirilmiş bir standarttır. Başta Avrupa için geliştirilmiş olsa da Kuzey Amerika ülkeleri hariç dünya genelinde benimsenmiştir.

DECT, 1880-1900 frekans bantlarında çalışmaktadır.

3) WiMAX;

WiMAX (İngilizce’den Worldwide Interoperability for Microwave Access), IEEE 802.16 standartlarını kullanan aygıtlar için bir sertifika işaretidir. IEEE 802.16, IEEE 802’nin 16 nolu kolu olup kablosuz hızlı İnternet erişimi için öngörülmüştür.

Verici antenden yaklaşık 50 km mesafeye kadar bir etki alanı ve 75 Mbps indirme hızı olması planlanan bir çeşit kablosuz bağlantı sistemidir. 802.16 olarak da bilinen WiMAX teknolojisinin 2006 yılında piyasaya tam olarak yayılması ve kablo veya DSL İnternet bağlantılarına bir alternatif olması beklenmektedir. WiMAX uyumlu yongaların Intel tarafından 2007 ortalarında yaygınlaştırılması beklenmektedir.

Günümüzde, ABD’de TowerStream veya SpeakEasy gibi şirketler isteyen şirketlere yüzlerce megabitlik kablosuz erişim için WiMAX teknolojisini kullanmaktadır. Buna ek olarak, Winipeg Üniversitesi (Kanada) veya Dalian ve Chengdu gibi Çin şirketleri de WiMAX hizmeti vermeye başlamıştır. Şimdilik, WiMAX kullanıcılara değil şirketlere yönelik bir teknolojidir.

Avrupa Birliği genelinde WiMAX yayını için frekans bandı ayrılması Fransa ve Finlandiya tarafından engellenmiştir.

Ticari açıdan Gerçekçi Rekabet Ortamı

Özellikle Telekom’a bağlı TTNet’in kablolu erişim altyapısı açısından Türkiye’deki İnternet erişiminin belkemiği, diğer bir açıdan sektörün en büyüğü olduğunu düşünürsek GSM operatörleri açısında 4G lisansı ile WiMAX bant genişliği özel şirketlerinde kullanabilmesi piyasadaki liderliğinin bir son bulması anlamına gelmektedir, ama henüz lisans ihalesi yapılmadığı ve kimin alacağı da belli olmadığı için GSM’lerin fazla beklenti içine girmemesi gerekir.

Tüketici (Son kullanıcı) için WİMAX ne anlama geliyor?

Özellikle İnternet erişiminin sabit telefon veya sabit fiziksel donanım (fiziki kablo döşeme) olarak altyapı hizmeti üzerinde bir noktada tekel olmuş operatörlerin sunduğu hizmet bedeli anlayışı aylık bakım gereksinimlerini ve bu iş için kablo temelli donanım güncelleme ve bu işi yapan işçi personelin maliyet ücreti her ay düzenli bir şekilde bu alt yapıyı kullanan vatandaşlardan talep edilmektedir.

WiMAX’ın gelmesi öncelikle fiziksel altyapı gereksinimi olamamasından ötürü vatandaşlara altyapı maliyetlerinin düşmesi olarak yansıyacaktır. Özellikle fiziksel altyapı gerektiren kablo ve kablolama işçiliği ve personel maliyetlerini ortadan kaldıracağı içindir.

WiMAX İnternet erişimine açık cep pc ve wimax uyumlu cep telefonu sayesinde kullanıcılar skype ve benzeri İnternet üzerinde konuşmaya olanak sağlayan yazılımlar sayesinde İnternet + telefon konuşma ücretlerinde çok ciddi fiyat düşüşlerine kavuşabileceklerdir.

Acer firmasının “Aspire One” notebook ‘unun WiMAX altyapısı vardır.

4) HSPA;

High Speed Packet Access (HSPA) iki mobil protokolün, Yüksek Hızlı Aşağı Bağlantı Paket Erişimi (HSDPA) ve Yüksek Hızlı Yukarı Bağlantı Paket Erişimi (HSUPA) birleşimidir. WCDMA protokollerini kullanarak mevcut 3G mobil telekomünikasyon ağlarının performansını artırır ve geliştirir. Daha da geliştirilmiş bir 3GPP standardı olan Evrimleşmiş Yüksek Hızlı Paket Erişimi (HSPA+ olarak da bilinir) 2008’in sonlarında piyasaya sürüldü ve ardından 2010’da dünya çapında benimsenmeye başlandı. Yeni standart, bit hızlarının aşağı bağlantıda 337 Mbit / s’ye kadar çıkmasına izin veriyor ve yukarı bağlantıda 34 Mbit / s-dir. Ancak bu hızlara pratikte nadiren ulaşılır.

4.1. 3GPP;

3GPP (The 3rd Generation Partnership Project), telekomünikasyon şirketleri arasındaki üçüncü nesil mobil iletişim (3G) ortaklık projesidir. Aralık 1998’de yapılmış olan iş birliği anlaşmasının sonucunda çalışmaya başlamış bir organizasyondur. Bu ortaklık ETSI (Avrupa), ARIB/TTC (Japonya), CCSA (Çin), ATIS (Kuzey Amerika) ve TTA (Güney Kore) arasındadır.

4.2. HSPA+;

Evolved High Speed Packet Access, HSPA+, HSPA (Plus), veya HSPAP kablosuz geniş bant telekomünikasyon için teknik bir standarttır. 3GPP sürüm 7’de sunulan ve sonraki 3GPP sürümlerinde daha da iyileştirilen HSPA’nın ikinci aşamasıdır. HSPA +, 42,2 Mbit / s’ye kadar veri hızlarına ulaşabilir. Hüzmeleme ve çok girişli çok çıkışlı iletişim (MIMO) gibi anten dizisi teknolojilerini tanıtır. Işın oluşturma, bir antenin iletilen gücünü bir kirişte kullanıcının yönüne doğru odaklar. MIMO, gönderen ve alan tarafta birden çok anten kullanır. Standardın diğer sürümleri, ikili taşıyıcı işlemi, yani iki 5 MHz taşıyıcının eşzamanlı kullanımını getirmiştir. Bu teknoloji aynı zamanda önemli pil ömrü iyileştirmeleri ve boşta kalma süresinden önemli ölçüde daha hızlı uyanma, gerçek bir her zaman açık bağlantı sağlar. HSPA +, mevcut 3G ağını yükseltir ve Telekom operatörlerinin 4G hızlarına geçmesi için bir yöntem sağlar. Yeni bir radyo arabirimi kullanmadan daha yeni LTE ağlarının başlangıçta mevcut hızlarıyla daha benzerdir. HSPA +, ortogonal frekans bölmeli modülasyona ve çoklu erişime dayalı bir hava arayüzü kullanan LTE ile karıştırılmamalıdır.

5. LTE;

LTE (İngilizce: Long-Term Evolution yani Uzun vadeli evrim), 4G LTE adı ile de pazarlanan GSM/EDGE ve UMTS/HSPA ağ teknolojilerine dayalı yüksek hızlı kablosuz veri aktarım standardı. Daha sonra LTE Advanced ve LTE Advanced Pro türleri geliştirildi. 3GPP kapsamında geliştirilmeye başlanmıştır. LTE arayüzü 2G ve 3G iletişimi desteklemektedir. Bağlantı hızı, cep telefonlarında 300 Mbit/s’dir. LTE standardı Mart 2011 yılında belirlenmiştir. 2012 yılında CDMA operatörleri LTE geçme planı yapmış, 2013 yılında ise hizmetler başlatılmıştır. Herhangi bir zamanda herhangi bir yerde her çeşit ağ hizmetini tek bir noktada birleştiren 4G, tümüyle IP tabanlı, kablolu ya da kablosuz bilgisayar, tüketici elektroniği, iletişim teknolojileri ile iç ve dış ortamlarda kullanılacak, 100 Mbit/s- 1 Gbit/s arası veri iletim kapasitesini sağlayabilen tek sistemdir.

5.1. LTE Advanced;

LTE Advanced veya LTE+ bir mobil iletişim standardıdır ve LTE standardının önemli bir geliştirmesidir. IMT-Advanced standardının gereksinimlerini karşıladığı için 2009’un sonlarında ITU-T’ye aday 4G olarak sunuldu ve Mart 2011’de 3. Nesil Ortaklık Projesi (3GPP) tarafından 3GPP Sürüm 10 olarak standartlaştırıldı. Daha sonra LTE Advanced Pro da sunuldu.

LTE + formatı ilk olarak NTT DoCoMo tarafından önerilmiş ve uluslararası standart olarak benimsenmiştir. LTE standardizasyonu, spesifikasyondaki değişikliklerin düzeltmeler ve hata düzeltmeleriyle sınırlı olduğu bir duruma geldi. İlk ticari hizmetler Aralık 2009’da İsveç ve Norveç’te, ardından 2010’da Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya’da piyasaya sürüldü. Mobil cihazlar için Global sistem (GSM) dahil olmak üzere birkaç 2G ve 3G sisteminin doğal bir evrimi olarak 2010’da daha fazla LTE ağı küresel olarak dağıtıldı.

3GPP’nin 4G radyo arayüzü teknolojisini tanımlama çalışması, Sürüm 9’da LTE-Advanced için çalışma aşamasıyla başladı. 3,9G (3G’nin ötesinde ancak 4G öncesi) olarak tanımlanan LTE’nin ilk sürümü, 1 Gb / s idi. LTE + formatı ilk olarak NTT DoCoMo tarafından önerilmiş ve uluslararası standart olarak benimsenmiştir. LTE standardizasyonu, spesifikasyondaki değişikliklerin düzeltmeler ve hata düzeltmeleriyle sınırlı olduğu bir duruma geldi. İlk ticari hizmetler Aralık 2009’da İsveç ve Norveç’te, ardından 2010’da Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya’da piyasaya sürüldü. Mobil cihazlar için Global sistem (GSM) dahil olmak üzere birkaç 2G ve 3G sisteminin doğal bir evrimi olarak 2010’da daha fazla LTE ağı küresel olarak dağıtıldı. 3GPP’nin 4G radyo arayüzü teknolojisini tanımlama çalışması, Sürüm 9’da LTE-Advanced için çalışma aşamasıyla başladı. 3,9G (3G’nin ötesinde ancak 4G öncesi) olarak tanımlanan LTE’nin ilk sürümü, 1 Gb / s idi.

5.1.1. NTT DoCoMo;

International Telecommunications Union Telecommunication Standardization Sector (yani Uluslararası Telekomünikasyon Birliği Telekomünikasyon Standartlaştırma Birimi veya ITU-T), ITU’nun belirlenen standartları koordine etmekle sorumlu birimidir. Birçok ITU belgesinin adı ITU-T kod adı ile başlar.

5.2) LTE Advanced Pro;

LTE Advanced Pro (LTE-A Pro, 4.5G, 4.5G Pro, 4.9G, Pre-5G, 5G Project) 3GPP 13 ve 14. sürümünün adıdır. LTE ve LTE Advanced’i (LTE-A) izleyen yeni nesil hücresel standarttır ve 32 taşıyıcı birleştirme kullanarak 3 Gbit / sn’yi aşan veri hızı destekler. Ayrıca, lisanslı ve lisanssız spektrumun paylaşılmasına izin veren Lisans Destekli Erişim kavramını da tanıtır. Ek olarak, birkaç yeni teknoloji de içerir. 256-QAM, Massive MIMO, LTE-Unlicensed ve LTE IoT gibi 5G ile ilişkili ve 5G standardını destekleyecek şekilde evrimleşmesine izin verir.

6. Bant Genişliği;

Bant genişliği, bir iletim ortamının ya da haberleşme kanalının kapasitesini ifade etmek için kullanılır. Başka bir deyişle bir kanal üzerinde taşınabilecek en fazla frekansa sahip sinyal, kanalın band genişliğidir. Bant genişliği ne kadar büyükse, belli bir süre içinde aktarılabilecek verinin hacmi de o kadar büyük olur. Bilgisayar bilimlerinde; bant genişliği veya dijital bant genişliği kullanılan veya kullanılabilen veri iletişim kaynaklarındaki veri oranının bit/saniye cinsinden ölçülmesine denir. Haberleşme kanalının kapasitesi, analog sinyal kullanılıyorsa Hertz(Hz), sayısal sinyal kullanılıyorsa bps (bit per second) ile ifade edilir. Ayrıca veri aktarımı, dijital haberleşme ve kablosuz haberleşme, elektronik vs. kitaplarında bant genişliği anolog sinyalin hertz cinsinden ölçümüne de denir. Bazı bilgisayar ağı uzmanları karışıklıkları önlemek için bit/saniye deki veri genişliği yerine bitrate, kanal kapasitesi,debi gibi daha yüzeysel terimler seçerler. Bant genişliği temelde salt teknik bir konu değildir; iletişim altyapısının niteliğini belirler, dolayısıyla politik ve ekonomik önem de taşır. İnternetin yaygınlaşmasıyla küçük çaplı devletlerin yayıncıların problemlerinden bir tanesi haline gelmektedir.

İnternette bant genişliği

İnternetin en büyük sorunlarından biridir. Özellikle büyük siteler büyük bant genişliği kullanırlar. Bu bant genişliğini verimli kullanabilmek ve belli trafik türlerine öncelik verebilmek için geliştirilmiş teknolojiler mevcuttur.

Fotonik

Fotonikde, bant genişliği terimi çeşitli anlamlarda ortaya çıkar:

Bir ışık kaynağının, örneğin bir ASE kaynağının veya bir lazerin çıkışının bant genişliği; çok kısa optik darbelerin bant genişliği özellikle büyük olabilir
Bir eleman tarafından iletilebilen frekans aralığının genişliği, ör. optik fiber
Optik amplifikatörün kazanç bant genişliği
Başka bir fenomen aralığının genişliği (örneğin, bir yansıma, doğrusal olmayan bir sürecin faz eşleşmesi veya bazı rezonans)
Optik modülatörün maksimum modülasyon frekansı (veya modülasyon frekans aralığı)
Bazı ölçüm cihazlarının (örn. bir güç ölçer) çalışabileceği frekans aralığı
Bir optik iletişim sisteminde elde edilen veri hızı (örneğin, Gbit / s cinsinden); bkz. bant genişliği (hesaplama).

İlgili bir kavram, uyarılmış atomlar tarafından yayılan radyasyonun spektral çizgisel genişliğidir.

// Tarihçe

Japonya’da ortaya çıkmış bir teknolojidir. NTTdocomo firması tarafından 1998 yılında Japonya’da duyurulan 3G, 2002’de Amerika’da, 2003’ten itibaren Avrupa’da kullanılmaya başlanmıştır. 3G Türkiye’de 2009 yılında kullanıma girmiştir.

// Kullanılan Teknolojiler

3G’de aynı 1G ve 2G gibi, hücresel bir ağ sistemi kullanılır.

3G teknolojilerine örnek olarak Universal Mobile Telecommunications System (yani Evrensel Mobil İletişim Sistemi) anlamına gelen UMTS verilebilir. Bunun yanında Kuzey Amerika’da kullanılan CDMA2000 ve Japonya’da Freedom of Mobile Multimedia Access (Mobil Çoklu Ortam Erişimine Özgürlük) anlamına gelen FOMA standartları da bir 3G teknolojisidir.

// Özellikler

Veri hızları

ITU kullanıcıların 3G ekipmanlarından ve sağlayıcılarından bekleyebilecekleri veri hızları ile ilgili net bir tanımlama yapmamıştır. Bu nedenle 3G hizmetinden yararlanan kullanıcıların standarttaki hızların sağlamadığından bahsetmeleri mümkün değildir. Yorum olarak “IMT-2000’in daha yüksek aktarım hızları sağlaması beklenmektedir: sabit kullanıcılar için minimum 2 Mbit/s ve maksimum 14.4 Mbit/s ve hareket eden bir araçtaki kullanıcılar için 348 kbit/s, denmiş olsa da ITU net bir şekilde minimum ya da ortalama hızlar ya da hangi arayüzlerin 3G olarak nitelikli olacağını belirtmemiştir, bu nedenler kullanıcıların geniş bant hız beklentilerini sağlama amaçlı farklı hızlar 3G olarak sunulabilmektedir.

Güvenlik

3G ağları 2G öncüllerinden daha yüksek düzeyde güvenlik sağlamaktadır. UE’nin bağlandığı ağı onaylamasını sağlayarak kullanıcının üzerinde olmak istediği ağda olduğu doğrulanmaktadır. 3G ağları eski A5/1 akım şifresi yerine KASUMİ blok kriptosu kullanmaktadır. Yine de KASUMİ şifresinin de birtakım zayıflıkları belirlenmiştir.

3G ağ altyapısının güvenliği dışında, uçtan uca güvenlik de İMS gibi uygulama çerçevelerine erişildiğinde sağlanmaktadır, ancak bu özellik kesin bir 3G özelliği değildir.

// Sorunlar

3G dünya çapında kullanıcılara ulaştırılsa da bazı konular 3G sağlayıcıları ve kullanıcıları tarafından tartışılmaktadır:

Bazı alanlarda 3G hizmet lisanslarının yüksek giriş ücretleri
Ülkeler arası lisanslama maddelerindeki farklılıklar
Bazı telekomünikasyon şirketlerinin 3G yatırımı yapmalarını zorlaştıran borç durumları
Finansal olarak zor durumdaki operatörlere az devlet desteği verilmesi
3G telefon maliyetleri
Bazı bölgelerdeki kapsama alanı darlığı
Bazı ülkelerdeki yüksek 3G hizmet ücretleri
Elle kullanılan bir cihazdan beklenen yüksek hızda hizmetler
3G telefonların pil ömürleri

// 2G'den Evrimi

2G teknolojisi veri aktarımından çok ses aktarımı üzerine odaklanmaktaydı. 3G teknolojisine evrimde ara geçişler söz konusudur.

2G’den 2.5G’ye geçiş (GPRS)

Ana madde: GPRS

3G’ye geçişin ilk temelleri GPRS (Genel Paket Radyo Servisi) sayesinde olmuştur. Bazı operatörler bunu 2.5G teknolojisi olarak duyurmuşlardır.

2.5G’den 2.75G’ye geçiş (EDGE)

Ana madde: EDGE

GPRS teknolojisi 8PSK modülasyon sayesinde genişletilmiş ve EDGE (GSM Evrimi için Genişletilmiş Veri Aktarım Oranları) ortaya çıkmıştır. İlk olarak 2003 yılında ABD’de Cingular (şimdiki adı AT&T) tarafından çıkarıldı. EDGE, 3G standartlarında yer alsa da çoğunlukla 2.75G olarak tanımlanmaktadır.

// 4G'ye Evrimi

Ana madde: 4G
4G, dördüncü nesil kablosuz telefon teknolojisidir. Diğer kablosuz telefon standartları gibi hücresel bir ağ sistemi kullanması ve üçüncü nesilde ortaya çıkan kapsama alanı sorunu başta olmak üzere bazı sorunları çözmesi beklenmektedir. Bağlantı hızı cep telefonlarında 100 Mbps, Wi-Fi networklerde 1Gbps’dir. Aynı zamanda bant genişliği, WiMaX bant genişliği ile aynı boydadır.
‘4G’, İletişimler sisteminde, ‘dördüncü nesil’ terimine ait bir ilintilendirmedir. Bir 4G sistemi, daha önceki nesillerden daha yüksek veri hızları temeline dayanan “herhangi bir zamanda, herhangi bir yerde”, ses, veriler ve akan çoklu kitle iletişimin kullanıcılara hizmet verebileceği, uçtan uca IP çözümü sağlayacaktır. 4G’nin ne olduğuna dair resmî bir tanımlama yapılmış olmasa da 4G’ye ait tahmini hedefler, aşağıda yer aldığı şekilde özetlenebilir.
4G tamamıyla IP tabanlı, kablolu veya kablosuz bilgisayar, tüketici elektroniği, iletişim teknolojileri ve iç ve dış ortamlarda sırası ile servis kalitesi ve yüksek güvenliğiyle herhangi bir zamanda herhangi bir yerde her türlü ağ hizmetini tek bir noktada birleştirerek makul fiyat ve tek faturalandırmayla gerçekleştirecek, 100 Mbit/s ve 1 Gbit/s veri iletim kapasitesini sağlayabilen sistemlerin sistemi ve ağların ağı olmayı hedefleyen bir hizmettir.

// Bize bir mesaj bırakın! Sorularınızı 7/24 cevaplamak için buradayız.

DANIŞMAYA İHTİYACINIZ VAR MI?

İletişim

Bizi Arayın!

Gallery

Contacts